YORULDUM

Çağla bebekliğinden beri uykuya kolay dalan bir çocuk olmamıştı zaten. Hele sütü bırakmayla birlikte bu iş daha zorlaştı. Vakti zamanında ki bubence 6 ayı geçmemeli, kendi kendine uyumayı öğretmemiş olmamızın kat be kat acısı diye düşünüyorum.Yeni annelerin tümüne en önemli tavsiyemdir, bebeğini yatağında kendi kendine uyutmayı öğretmeleri. Tam 1 saat uğraştım kitap okumaca, masal anlatmaca, ninni söylemece, ayakta sallamaca, kolda sallamaca ama nafile sonuç koskoca bir hüsran yine uyumadı, çok çok ağladı ve ağlamaya devam ediyor.
Bakalım bu işin içinden nasıl çıkacağız, benim sabrım galiba oldukça azalmış durumda yeni bir enerji dalgası bekliyorum.

YAA SABIR

SÜTÜ BIRAKMA-1

Dün akşam için bir süredir öncelikle ben olmak üzere hazırlandık. Anne fikren hazırlandı, küçük kuşunu da hikayelerle hazırlamaya çalıştı. Geçen hafta da kendi doktorumu ziyaret edip son bilgileri alarak işi kesinleştirdim. Dün akşam babaanne ve dede de desteğe geldi.
Yemekten sonra güzel dilerklerimle biraz da duygulanarak son kez emzirdim güzel kızımı. 22 aylık hayatında memesiz bir günü geçmeyen yavrum her zaman ki gibi aşkla emdi, baktı ve sevdi memeyi. Kendimi şanslı hissettim bu kadar süre kızıma süt verebildiğim için. Onun sağlığına, zeka ve duygusal gelişimine inşallah bol bol katkı sağlayabilmişimdir.
Sonra almam gereken ilacımı da alıp konuyu gerçekten kapattık. Uyku vakti geldiğinde sirkeli durum hiç hoşuna gitmedi Çağla nın ve istemekten vazgeçti, çok sancılı olmayan bir şekilde mışıl mışıl uykuya daldı.
Sabah 03:30 da çişe gitmek üzere kaldırdık küçük kuşu. İşte o zaman başladı eğlence:-( ne yöntem denersek deneyelim taa ki 13:00 a kadar gözüne uyku girmedi oynadı, hopladı, ağladı,oynadı, yedi, içti ama uyumadı. Hoş pek meme de demedi ama yine de uyumadı.Hiç alışkın olmadığı bir durum tabii, bu zamana kadar gece hep meme ile uyumuştu.
Bakalım dilerim bu gecemiz daha az sancılı ve bol uykulu geçer.
Bu arada beni de süt öyle bir sıkıştırıyor ki, bu gece istesem de uyuyamayacağım herhalde:-(

:-(

Çocukla vakit geçirmek öğrenilen bir şey mi acaba diye düşünüyorum? Yoksa bu içinden gelme meselesi ya da doğuştan var olan bir özellik mi?

Çağla iki yaşına basarken bunun öğrenilen, niyet edip zaman ayrılarak zaman içinde gelişen bir şey olduğuna karar verdim.

Bu nereden mi aklıma geldi? Galiba birilerine kızdım da oradan:-(

YENİ HAYAT

Anne tembellik ediyor yeni resimleri yüklemek için, bari iki üç satır notlarımı yazayım.

Biz sütü(memeyi) bırakmaya niyetlendik, daha doğrusu anne karar verdi ve durumu Çağla'ya da anlatmaya başladım. Canım kızım bu durumdan pek memnun değil. Ben durumu anlattıkça o "MEME" diyor başka bir şey demiyor. Gözümüz korkmuyor değil, dilerim en az sancılı şekilde atlatıcaz bu durumu.
Eee tabii memenin sona ermesiyle yeni uykuya dalma yöntemlerini de gözden geçiriyoruz. Bu da Çağla ve belki de en çok bizim için ikinci bir bocalama konusu olacağa benzer. Hayatı boyunca bildiği uykuya dalmak için tek yöntem bugünlerde değişmeye başladı ki o da oldukça can sıkıcı güzel kızım için.
Bir-iki ay zaman tanımamız gerektiğini söylediği durumu paylaştığımız pedagog. Dilerim bu süreye hepimizin sabrı yeter.

Hayalimde ne var biliyor musunuz? YAtağına yatan yatağın dışında Çağla'ya kitap okuyarak eşlik eden bir ebeveyn, 10-15 dakikada uykusu gelip mışıl mışıl uykuya dalan bir küçük KIZ. Dur bakalım inşallah gerçek olur.

TUVALET ALIŞKANLIĞINA İLK ADIM

Bugün pek heyecanlıyız. Çağla bir süredir, çiş-kaka yaptığının farkındaydı zaten ama bezine yapmaktan pek de rahatsız görünmüyordu. BU sabah bir heyecan elimden tuttu ve beni tuvalete götürüp oraya yapmak istediğini anlattı. E peki madem dedim ve açtık bezi yaptık kakayı tuvalete. Bez de bir daha popoya bağlanmadı, taa ki uyku vakti gelene kadar.
Öyle istekli ve heyecanlı ki tuvaleti kullanmak konusunda sabahtan yerli yersiz taşındık tuvalete, öğleden sonra daha isabetli idi istekleri fakat kendini o kadar çok zorladı ki kaka yapmak için ben bir ara bu işin doğru olup olmadığından şüphelenmeye başladım açıkçası.
Neyse bakalım, yarın da yine heyecanlı bir deneme günü geçireceğe benzeriz, diler,im kendini zorlama konusunda biraz daha normalleşir yavrukuş.
GAliba bu zor işe ilk adımı attık anlayacağınız.

Hayırlı olsun inşallah diyorum.