Yeni bir döneme mi girdik nedir anlamadım(Dilimi ısırmalıyım sanırım). Bu aralar pek iyi anlaşıyoruz kızımla. Neredeyse birlikte oturup elimize çaylarımızı alıp sohbet etmeye başlayacakmışız gibi hissediyorum. Birlikte müzikler seçiyoruz, dinliyoruz, anlattıklarımı sabırla dinleyip beni onaylıyor ya da beni kendi fikrine ikna ediyor ya da ne biliyim birlikte mutfakta zaman geçirebiliyoruz yıkıp dökmeden...
AMAN MAAŞALLAH...
Bir anne için kızı olması bir ayrıcalık diye düşünüyorum şimdilerde. Büyürken kendi bebekliğini çocukluğunu ve ergenliğini??(burası biraz korkutuyor ama insanı) tekrar hatırlama şansı. Belki eksik kalanları tamamlama şansı:-) Tabii babalara da kolay gelsin bu şüreçte.
KISACASI KIZIM BÜYÜYOR...
Anne de büyüyor, henüz yaşlanmıyor ona göre:-)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder